Veroordeling na tragische dood van moeder en ongeboren kind
Het gerechtshof heeft Dennis van E. uit Diemen veroordeeld tot veertien jaar gevangenisstraf voor de moord op zijn ex-vriendin en hun ongeboren kindje. In juni 2024 werd hij aanvankelijk door de rechtbank veroordeeld tot zestien jaar cel en tbs met dwangverpleging, waarop de verdachte in hoger beroep ging.
Volgens het hof heeft Van E. op ernstige wijze het recht op leven van de baby ontnomen en bovendien de lichamelijke integriteit van de moeder aangetast, wat leidde tot haar overlijden. De zaak draait om de fatale gebeurtenissen die zich op 18 oktober 2019 in zijn woning in Diemen afspeelden, waar de hulpdiensten de lichamen van de Braziliaanse Patricia Oliveira dos Santos en hun ongeboren kindje aantroffen.
Patricia was acht maanden zwanger toen ze onder invloed van een mix van abortuspillen, cocaïne, MDMA en alcohol kwam te staan. Dit resulteerde in een scheur in haar baarmoeder, waardoor zowel zij als haar kind kort na elkaar overleden. Aanvankelijk werd Van E. enkel verdacht van het niet inschakelen van hulpdiensten, maar later bleek dat hij ook betrokken was bij de abortus.
Ongelijke machtsverhouding
Het hof heeft vastgesteld dat Van E. onaanvaardbare risico’s nam met het leven van Patricia, gezien de vergevorderde zwangerschap. Uit eerdere rechtszittingen kwam naar voren dat hij haar zou hebben aangemoedigd om een abortus te ondergaan, mede omdat hij liever een dochter dan een zoon wilde. Berichten die Van E. verzond, gaven blijk van deze dwingende houding.
- Hij stuurde berichten waarin hij aangaf geen vader te willen zijn van een jongen.
- Van E. beschreef op gruwelijke wijze hoe hij de abortus wilde uitvoeren.
- Er waren eerder vier mislukte pogingen tot abortus geweest.
Van E. heeft steeds volgehouden dat zijn vriendin zelf voor de abortus koos. Hij beweerde dat hij hen dood aantrof en dat hun frustraties voortkwamen uit eerdere pogingen. Het hof liet echter weten dat het niet meer kan worden vastgesteld of Patricia daadwerkelijk zelf de abortus wilde, mede vanwege het gebrek aan getuigenissen over hun relatie.
De rechtbank had eerder een straf van zestien jaar geëist, maar het hof besloot in hoger beroep de straf met een jaar te verlagen naar veertien jaar. Dit gebeurde onder meer omdat de procedure al lange tijd duurde en het hof vond dat dit een mitigatie van de straf rechtvaardigde.
Deze tragische zaak laat zien hoe kwetsbaar relaties kunnen zijn en hoe belangrijk het is om goed te communiceren, vooral in moeilijke situaties zoals een ongeplande zwangerschap.
By
