Kinderen voelen zich vaak nergens thuis
In Amsterdam verblijven steeds meer kinderen van dakloze gezinnen op onveilige plekken, zoals in voertuigen of bij vrienden en familie. Dit heeft ernstige gevolgen voor hun welzijn, waaronder uithuisplaatsingen en mentale problemen. Kinderombudsman Annemarie Tuzgöl-Broekhoven heeft in een recent onderzoeksrapport deze zorg onder de aandacht gebracht.
Hoewel exacte cijfers over het probleem ontbreken, heeft de GGD tussen juli 2023 en juli 2024 188 dakloze gezinnen in de noodopvang geregistreerd. De gemiddelde leeftijd van de volwassen gezinsleden is 35 jaar, met de helft van de gezinnen bestaande uit één kind. In stadsdeel Zuidoost hebben zich sinds begin dit jaar 98 dak- en thuisloze gezinnen gemeld bij het buurtteam, wat wijst op een toenemende nood.
In het rapport ‘Zorgen voor dakloze gezinnen in Amsterdam’ worden verschillende oorzaken van dakloosheid besproken. Gezinnen vragen vaak te laat om hulp, terwijl instanties de woonsituatie van deze gezinnen niet altijd tijdig signaleren. Hierdoor escaleert de situatie meestal pas als er al sprake is van onveiligheid, schulden of mentale gezondheidsproblemen, waardoor gezinnen vaak niet meer op hun eigen netwerk kunnen terugvallen.
Oplossingen voor huisuitzettingen
De Kinderombudsman pleit voor uitgebreider onderzoek naar dakloosheid om gezinnen eerder in beeld te krijgen. Huisuitzettingen zouden moeten worden voorkomen als er geen direct zicht is op alternatieve huisvesting. Tevens dienen er ‘creatieve’ woonoplossingen te worden aangedragen om het woningtekort aan te pakken, zowel binnen als buiten de stad.
Het is cruciaal dat het recht op een veilig thuis voor kinderen wordt gewaarborgd. Op dit moment is dat vaak niet het geval; kinderen worden van plek naar plek gestuurd en hebben geen vaste ruimte om te spelen of hun huiswerk te maken. Dit gebrek aan stabiliteit kan leiden tot ernstige problemen op langere termijn, zoals verslaving, depressie of zelfs toekomstige dakloosheid.
Ondanks de inspanningen van Amsterdam om noodopvang voor dakloze gezinnen te bieden, blijkt dit onvoldoende. De opvang is overvol en alleen beschikbaar voor gezinnen met een binding aan de stad. Dit betekent dat een steeds grotere groep kinderen buiten de boot valt. De gemeente moet daarom actie ondernemen om ervoor te zorgen dat tijdelijke woonoplossingen mogelijk zijn en dat gezinnen niet gestraft worden voor samenwonen als oplossing.
By
