Levenslange leercurve in de OBA
In de bibliotheek van de OBA aan het Mercatorplein in Amsterdam bieden studenten vrijwillig colleges aan senioren. Deze lessen, die variëren van geschiedenis tot filosofie, zijn bedoeld om de kennis op te frissen en de sociale cohesie tussen generaties te bevorderen. Vandaag staat de ontstaansgeschiedenis van Amsterdam op het programma.
Het is donderdagochtend en het lokaal in de OBA is gevuld met senioren die nieuwsgierig zijn naar het onderwerp. Tyree Vasconcellos, een recent afgestudeerde geschiedenisstudent, neemt het voortouw na een afmelding van een docent. Met behulp van een powerpointpresentatie vertelt hij enthousiast over de rijke geschiedenis van de stad.
Volgens Vasconcellos is het publiek altijd gemotiveerd. “Ze willen graag meedoen en dat maakt het lesgeven heel plezierig,” vertelt hij. De Stichting Oud Geleerd Jong Gedaan organiseert jaarlijks zo’n 20 tot 30 colleges in Amsterdam, onderdeel van een landelijk programma dat in totaal ongeveer 500 colleges per jaar omvat.
Diverse groep deelnemers
De lessen trekken een gevarieerd publiek. Judith van Veldhuizen, coördinator bij de stichting, merkt op dat er zowel mensen met dementie als academici met een PhD deelnemen. “Het is mooi om te zien hoe verschillende generaties en achtergronden samenkomen,” voegt zij toe.
Na afloop van de les zijn de deelnemers enthousiast. Een 92-jarige vrouw benadrukt hoe bijzonder het is dat deze colleges gratis worden aangeboden in een bibliotheek. “Er wordt vaak geklaagd, maar er zijn ook zoveel mooie dingen die voor ons gedaan worden,” zegt ze.
De stichting biedt studenten ook de mogelijkheid om hun lesvaardigheden te ontwikkelen. “We stellen niet veel eisen, en dat maakt het toegankelijk voor iedereen,” legt Vasconcellos uit. Nieuwe docenten krijgen coaching en feedback om hen te helpen zich te verbeteren in hun rol.
Het doel van de stichting gaat verder dan alleen onderwijs; ze willen de verbinding tussen jong en oud versterken. “De sociale cohesie staat onder druk, en wij willen bijdragen aan het contact tussen verschillende generaties,” aldus Van Veldhuizen.
Financiering en toekomst
De colleges worden mogelijk gemaakt door een subsidie genaamd Sociaal Weefsel, gericht op activiteiten die gezondheid en bestaanszekerheid bevorderen. Deze subsidie moet jaarlijks opnieuw worden aangevraagd, wat veel tijd kost. Vasconcellos hoopt dan ook op een meerjarige subsidie om de continuïteit van de lessen te waarborgen.
Door zijn werk heeft Vasconcellos persoonlijke vriendschappen opgebouwd, waaronder met een 90-jarige vrouw die hem vroeg om haar te helpen met oud filmmateriaal van haar gezin. Dit soort interacties benadrukt de waarde van de lessen en de verbinding die ze creëren.
Voor veel senioren is het bijwonen van deze colleges een manier om herinneringen op te halen en nieuwe inzichten te verwerven. “Omdat je dingen vergeet, is het fijn als je het weer eens op kan halen,” vertelt een deelneemster. De lessen bieden niet alleen kennis, maar ook een gevoel van gemeenschap en saamhorigheid.
By
